boeklamp

Coronadagboek - dag 2

18 maart 2020 5 minuten

We zitten in een lockdown vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Dinsdag 17 maart 2020

Onze opvoeding werpt zijn vruchten af: de kinderen zitten gedisciplineerd om de normale opstatijd achter het ontbijt en gaan zonder morren met hun schoolwerk aan de slag. Oscar zit aangekleed en wel om 8 uur achter de piano, maar dat vinden we een beetje te vroeg. Dat wil zeggen: ik. Sander ligt nog te slapen. Oscar is de enige van ons vijven die een echt ochtendmens is, zodra die ogen open gaan, gaat die mond ook open en dat stopt niet meer tot hij zijn ogen weer dicht doet ’s avonds. Leven in de brouwerij, ja, maar niet om 8 uur ’s ochtends graag!

De huiselijke kantoortuin verwordt langzaam tot een huis vol hokjes, omdat de één moet bellen met z’n werk, de ander moet chatten met de juf en ik me moet concentreren op het uitschrijven van een interview voor een boek dat ik samen met de pianojuf van de kinderen ga schrijven. Bovendien komen er in de loop van de dag drie opdrachten binnen. De vertaalbureaus zijn ook over op thuiswerken, denk ik. 

moeder maakt foto van zoon

Carmen gaat haar kluisje leeghalen op school, maar we hebben haar gezegd dat ze niet naar haar vriendje kan. Nicht Tessa meldde 700 doden in Rome in de afgelopen twee dagen (ze woont daar) en van die cijfers schrok ik nogal. Hier in Nederland valt het allemaal nog mee, maar we zitten pas in dag 2 van de strengere maatregelen (geen lockdown heb ik me laten vertellen, maar ‘groepsimmuniteit’. Dat wordt vast het woord van het jaar 2020). 1705 Coronagevallen en 43 doden.Jeukzinsdelen en -woorden: ‘we komen hier samen doorheen’, ‘wees lief voor elkaar’ en ‘rare

tijden’. Japke-d Bouma kan er haar lol mee op. 

Tessa schrijft in haar blog dat alles went, ook een totale lockdown. Dit is ook wat we nodig hebben om de klimaatverandering tegen te gaan, maar de bereidheid om jarenlang in quarantaine te gaan zit er bij ons mensen niet in, zelfs niet bij mij. Nee, deze maatregelen tegen een virus zijn namelijk tijdelijk en tijdelijk is te overzien.

Om de klimaatverandering te keren moeten we 200 jaar zo leven, zegt Sander, met wie ik het daar natuurlijk uitgebreid over heb. We lopen door de duinen, bediscussiëren ‘groepsimmuniteit’ vs ‘totale lockdown’ en dat we blij zijn nog even een frisse neus te kunnen halen.

Ondertussen komen we tegen: een opa met een kind op de nek, oma, rennend jochie en een hondje, twee jongvolwassenen met een hond (twee keer passeren we elkaar), twee wandelaars met een hond, een jogger met een fel blauw shirt, een man met een hondje die op de draak uit Neverending Story lijkt, een grote familie op 200 meter afstand, een vrouw met twee honden die staat te praten met een andere vrouw, twee joggers. Oscar telt buitenlandse auto’s: 3x Roemenië, 1x Moldavië, 1x België, 2x Duitsland en 2x Polen.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter