Theezakje met tekst even bijkomen

Coronadagboek - dag 26

11 april 2020 5 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Vrijdag 10 april 2020

De dag begint met een redactieoverleg met Karen van Fantasize. Het lijkt of we mijlenver van elkaar af staan in ideeën, maar dat blijkt na het overleg in de kern wel mee te vallen. We zien de wereld elk vanuit een ander, schijnbaar tegengesteld perspectief, wat ons alleen maar scherp kan houden en sturen. We gaan veel schrijven voor de website de komende tijd, dus er komt nog meer overleg. En dan bouwen we iets moois op voor de bezoekers van de website. Ik was een beetje nerveus voor dit gesprek, omdat ik weer eens direct en streng was geweest. Ik dacht: einde oefening. Blijkt het toch weer een eigenschap te zijn die gewaardeerd wordt. Dat directe, bedoel ik. 
Schrijfvriendin Odile vindt mij ook altijd helder en duidelijk en zij vindt het prettig, omdat ze met mijn tips haar verhalen gestructureerder krijgt. Ik kan met haar tips de diepte in en het poëtische beter aanvoelen. De manier waarop we elkaar aanvullen, maakt onze teksten beter. Die dynamiek vind ik het bijzondere van het schrijfproces. Ik hoop zoiets ook met Karen op te bouwen.

Om precies 1200 uur komt de shortlist van Stichting Beter Schrijven online. Odile en ik stonden in de longlist (100 verhalen/gedichten/toneelteksten van de 681 inzendingen), maar we zijn beiden niet door naar de shortlist. We zijn teleurgesteld, alleen duurt die teleurstelling veel minder lang dan ik had gedacht. Ik had ook tranen met tuiten verwacht, maar nee. Er zijn nog meer kansen om verhalen in te sturen, of om opgemerkt te worden. Ik denk dat ik het verhaal van deze wedstrijd ga sturen naar een literair blad of website met literaire verhalen. Daar is het goed genoeg voor.

Theezakje met tekst even bijkomen

Nu ik de uitslag weet, kan ik eindelijk ontspannen. Ongemerkt was ik toch gespannen en ik voel meteen de ideeën voor nieuwe artikelen en verhalen opborrelen. Ik blijf nog even in de relax-stand en ga met Sander naar Winkel om bij Jumbo daar fruitmelk te halen. De kinderen zijn verdiept in een computerspel of hebben nog online les.

In AH hier is de bananenmelk en de aardbei-bananenmelk uit het schap verdwenen, vervangen met allerlei soorten drinkyoghurt, maar daar doet Sander het niet voor. Jumbo had nog wel fruitmelk, dus wij even eruit. Sander gaat de winkel in, ik blijf buiten in het zonnetje wachten. 
Het is rustig en tegelijkertijd bedrijvig. Veel mensen met doktershandschoenen aan, mensen die fanatiek de duwstang van het winkelwagentje ontsmetten, een mevrouw spreekt haar boodschappen toe voordat ze deze in haar fietstas stopt, iemand steekt een sigaret op. Twee jongens met een voetbal (géén 1,5 meter afstand, maar het kunnen broers zijn) nemen

elk een winkelwagen en racen de winkel in. Voetbal in het wagentje. Een lange, pezige man komt met zes lege bananendozen in zijn wagentje naar buiten, stapelt ze op de grond netjes per drie op elkaar, groet de vrouw die tegen haar boodschappen praat en zet zijn winkelwagen terug. Hij gaat door zijn knieën en tilt in een soepele beweging zes dozen in een keer op en marcheert ermee naar zijn auto. Sander komt naar buiten en ziet me pas als hij met de tas langs me loopt naar de auto. Hij verwachtte zeker dat ik daar was.Door naar Picobello. Goede zet van ze om weer open te gaan. Ik koop een ijstaart voor Pasen en mango-ijs, stracciatella-ijs en pistache-ijs voor in de vriezer. Geen dropijs dit keer, want de smaken zijn gereduceerd door het nieuwe anderhalvemeterafstandhoudensysteem (leuk woord voor Scrabble of galgje) bij Picobello. Hopelijk volgende keer weer wel aanwezig. Sander vindt de pistache trouwens naar noten smaken en niet naar pistache en is wat teleurgesteld. Ja, pistache is een noot, maar wel en specifieke en die smaak wil je proeven in je ijs. Dat kan gewoon, AH had ook pistachehoorntjes (nu ook niet meer). De anderen hebben mango-, stracciatella- of muntijs dat nog in de vriezer stond.

Omdat de kinderen, vooral Oscar, de hele dag achter een schermpje zaten, lassen we morgen een schermpjesvrije dag in. Eens kijken hoe lang ze dat volhouden.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter