Mahjongen

Coronadagboek - dag 27

12 april 20205 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Zaterdag 11 april 2020

Om 10 uur ga ik het bestelde vlees ophalen bij de slager, maar er staat zo’n lange rij dat ik er eigenlijk geen zin in heb. Dan zie ik een blaadje met daarop: paasbestellingen om 12 uur op te halen buiten bij het hek. Het hek is waar de vrachtwagens de slagerij komen bevoorraden. Goed. Dan eerst een rondje AH.

Ook hartstikke druk, maar iedereen kijkt en let op dat hij niemand anders aanraakt. Dat vind ik opvallend tegenwoordig: men let op elkaar.
Rond 12 uur gaan Sander en ik het vlees halen. Buiten staat helemaal géén rij. We staan twee minuten later met een tas vol weer bij de fiets.

De kinderen en ik gaan mahjongen. Wij vinden dat echt een zomerspel, dat je de hele vakantie in de tuin kunt spelen. Wij zitten nog even binnen, onze tuin is nog niet warm genoeg, maar met een vrolijk paaskleed onder de stenen, zijn we helemaal in stijl.
Van Wikipedia: 

Mahjongen

Mahjong is een gezelschapsspel. Het komt van het Standaardmandarijnse woord Majiang (麻将), in het Standaardkantonees wordt het spel Màa Chuk (麻雀) genoemd. 
Sander vindt de Chinese tekens van Mahjong wel wat op twee poppetjes lijken die zijn opgehangen. Via de app reageert een van zijn broers die zegt: “Nee, gewoon twee mensen die onderdak hebben, schoorsteentje erop.” Ja, goed quarantainespel, want je hebt vier rondes die elk vier of meer potjes bevatten. Meestal meer potjes, want soms komt het spel niet uit en moet je nog een potje spelen. Geen spelletje dat je even tussendoor doet. Wij trekken er dit paasweekend voor uit. Wij spelen één ronde (zes potjes). Dan willen ze graag nog even minecraften en kan ik nog wat lezen.

We eten een broodje hamburger (zelf gebakken) en kijken nog een aflevering Discovery, waarvan de afleveringen al iets beter worden, maar die we nog steeds tergend langzaam vinden gaan. En dan die sentimentele overwegingen van de hoofdpersoon over wat het is om mens te zijn tegen een nieuw crewlid dat ze net twee minuten kent. Kromme tenen! Dus we spelen erna nog maar even een ronde mahjong. Morgen verder.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter