Olifant met mozaiek

Coronadagboek - dag 37

22 april 20205 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Dinsdag 21 april 2020

‘Yes!’ riep Oscar, toen Mark Rutte versoepelingen van de lockdown voor de basisscholen aankondigde. Bij Sander en mij gingen de wenkbrauwen omhoog, want Oscar is meestal degene die klaagt dat school te druk, te saai en te makkelijk is. Maar zelfs hij wil nu wel zijn klasgenootjes zien en de musical oefenen. Goed te weten waar we nu aan toe zijn. Carmen en Tristan moeten nog even wachten, de middelbare scholen gaan eerst open voor de examenklas en vijfde klas en daarna misschien voor de rest. En dan op anderhalve meter, wat ook voor pubers nauwelijks te doen is.

Vanmorgen had Tristan mentorgesprek en daar moest ik ook bij zitten. De docenten hebben vergaderd over alle kinderen en voor Tristan niets dan lof. Hij heeft allemaal voldoendes, een goede werkhouding en levert zijn werk op tijd in. De mentor maakte wat opmerkingen waaruit ik merkte dat ze heel goed weten hoe hij in zijn vel zit en hoe het gaat. Ook Carmen had een mentorgesprek, maar daar hoefde ik niet bij te zijn. Ze zei dat hij haar complimenten gaf over haar goede cijfers (de laagste is geloof ik een 7,5) en dat hij zag dat Carmen de lesstof echt wil begrijpen en niet alleen wil leren. Carmen helpt ook andere kinderen met hun huiswerk en dat vond hij ook een compliment waard. Ze moest ervan blozen. En ik vind het knap dat de docenten daar precies weten wie wie is, hoe de situatie thuis is (nu makkelijker te zien natuurlijk) en dat ze het verschil tussen hoge cijfers halen en begrijpen van de lesstof doorhebben. Niets dan lof! Ik wacht ook weer op de mooie brieven die de rector tijdens corona schrijft, die informatief, zakelijk en inspirerend zijn.

Olifant met mozaiek

Een van mijn Facebookvrienden wees me erop dat mijn blogs een functie missen: een knop naar vorige en volgende blog. Klopt. Ik was namelijk helemaal niet van plan om zó veel blogs te gaan schrijven, maar als je alle dagboekverslagen achter elkaar wil lezen, dan is het lastig om steeds heen en terug te klikken. Daarom heb ik een widget aangemaakt waarin ik alle entry’s achter elkaar zet. Klink ik al als een doorgewinterde ICT’er? Meer kennis heb ik niet van de achterkant van websites, hoor, dus vragen over zulks kan ik hoogstwaarschijnlijk niet beantwoorden. In ieder geval moest de

layout van de pagina ná het aanbrengen van de widget weer worden aangepast en daar ben ik de hele avond mee bezig geweest. Hetzelfde trucje heb ik ook maar meteen voor De Woordenspuwer en De Talenreis gedaan, dat zijn immers ook series. De rest staat op zichzelf. Morgenmiddag nog even de layout van die pagina’s aanpassen.

Verder boodschappen gedaan en er was weinig keus in groenten. De asperges waren op, daar had ik nou net zo’n zin in, en verder alleen heel veel broccoli en bloemkool en peulvruchten. Sla, witlof en diepvries rode kool met appeltjes gekocht. De Etos hier is een actie begonnen om de mensen in de zorg een cadeautje te geven: je kunt een artikel doneren en daar maken zij dan leuke pakketjes voor. Toen de caissière de actie uitlegde aan de klant voor me, vroegen ze zich af hoeveel mensen er in Schagen in de zorg werken. Ze kwamen uit op ‘veel’. Ik schat in dat het inderdaad in de honderden is. Ook ik heb een douchegelletje gedoneerd, want ik vond het een sympathiek gebaar.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter