Blauwe klokjes

Coronadagboek - dag 45

30 april 2020 5 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Woensdag 29 april 2020

Toen ik vanmiddag een paar boodschapjes ging halen, was het net droog en rook het buiten naar hyacinten, een zware, doordringende, zoete geur. Veel ruik ik niet, maar hyacinten wel en ik weet nooit of ik dat nou lekker vind ruiken of niet. Meestal is de geur subtieler en dan is het het lenteachtigste wat je kunt ruiken, maar deze zware geur betekent dat de bloemen alweer aan het uitbloeien zijn. Een eindje verderop rook ik de lichte geur van de bloesembomen en nog weer verderop het gras en de slootjes. Bij de stoplichten werden de uitlaatgassen dominant. Deze geuren miste ik de afgelopen dagen toen het nog niet had geregend. Apart hoe een paar druppels water een hele waaier aan geuren wakker maken.
Normaliter mis ik geuren niet zo, want mijn reukzintuig is niet al te sterk ontwikkeld, maar dit deed me aan de lente denken en aan iets van vroeger dat net zo snel weer uit mijn hoofd verdween als de geur uit mijn neus, maar toch. Geur doet iets.

Blauwe klokjes

Er is wat lucht in mijn schema gekomen: uitstel gevraagd en gekregen voor de proefleesvertaling, zodat ik nu een tandje terug kan schakelen. Ik hoef hem nu pas vrijdag in te leveren in plaats van vandaag. Dat is fijn, want van zinnen als ‘Het olijf vest van X snijdt een goed figuur op de traditionele traditionele kostuumfestival en presenteert zich als eyecatcher met een lederhosen.’ (x 2000) word je niet blij. Vrijwel bij elke zin moet ik iets wijzigen en het document telt 3400 nog wat zinnen, aldus mijn vertaalprogramma. 3400 zinnen zijn ruim 39000 woorden. En de machinevertaling is dus gewoon Google Translate. Ik hoop dat ze mijn wijzigingen eens een keer goed gebruiken om de volgende machinevertaling beter te laten zijn, maar ik denk niet dat dat het geval is. Het is al de derde of vierde keer dat ik zo’n opdracht doe en het wordt niet beter. Helaas. Aan de andere kant: ik hoef nog niet bang te zijn dat de machines mijn werk overnemen. Tenzij je een traditionele traditionele lederhosen een heel goed figuur vindt snijden, natuurlijk, dan wel.

Eerste televergadering gehad met de redactie van Fantasize en dat ging goed. Inbellen, verbinding en gesprek verliepen soepel en nu kunnen we elke twee weken een redactievergadering op deze manier houden.

Ik heb nog wat bladzijdes gelezen in Echo van Thomas Olde Heuvelt. Hij is bekend om zijn horrorachtige verhalen en dit gaat over “iets” dat zich aan een bergbeklimmer heeft geklemd. Ik lees nu hele passages over bergbeklimmen in de Alpen, wat onderhoudend is en tegelijkertijd research voor mij, omdat mijn roman zich ook in de Alpen afspeelt. Toen ik aan het boek begon wist ik niet dat het daar gesitueerd was, maar het komt me goed uit. Zo op de achtergrond doe ik dus toch nog iets aan mijn roman, want schrijven is er tot nu toe nog niet van gekomen.
Ook lees ik op de site van literair agenten Sebes & Besseling de winnende verhalen van hun schrijfwedstrijd. Ik probeer te proeven waarom juist die verhalen zijn uitgekozen. Wat maakt het verhaal goed of boeiend? Hetzelfde doe ik met het winnende verhaal van de debutantenschrijfwedstrijd van Stichting Beter Schrijven: waarom is juist dát verhaal door de jury bekroond? Sfeer? Originaliteit? Onderwerp? Combi? Analyseren is leuk.

O, en voor ik het vergeet, op nadrukkelijk verzoek van Carmen en Oscar: ze hebben een YouTube-kanaal en ik moest ze promoten. Bij dezen! Elke woensdag een pianofilmpje en elke zondag een gamingfilmpje en je kunt ze volgen op OsCarmen. Ze willen graag heel veel volgers en likes...

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter