Amsterdam lege straat

Coronadagboek - dag 47

2 Mei 20205 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Vrijdag 1 mei 2020 - Dag van de Arbeid

Vandaag ben ik uw verslaggever in den lande. Te huize Lensink werd er op deze morgen van de eerste mei, de Dag van de Arbeid in vele landen, maar waar hier weinig aandacht aan wordt geschonken, hard gewerkt om de laatste afgesproken termijnen van de aangenomen opdrachten te halen. Dat dit niet geheel en al slaagde, is volledig te wijten aan de verslappende discipline voor de naleving van de werkzaamheden door mevrouw.

Zo rond het middaguur was de verlossing dan toch eindelijk gekomen en kon mevrouw met een opgeluchte zucht eindelijk de nagekeken zinnen over die vele Oostenrijkse en Zuid-Duitse kledingstukken inleveren. Na een welverdiende boterham met gebakken ei, stelde mevrouw voor om een bestelling te gaan ophalen in Anna Paulowna, waarna meneer opperde om er terstond een ronde per auto aan vast te plakken. Ik ben natuurlijk niet voor niets uw verslaggever in den lande (en niet te huize).

Anna Paulowna richting zuiden
Weg van Anna Paulowna naar Schagen

De reis naar Anna Paulowna ving aan naar een afgelegen meubelzaak, alwaar er Hele Dure scharnieren op mevrouw lagen te wachten. Na deze afgenomen te hebben met een nauwelijks verholen gevoel van ergernis en de notie dat dezelfde kleinoden ter reparatie van de kastdeurtjes thuis voor een fractie van het astronomische bedrag ook bij de plaatselijke ijzerwarenwinkel hadden kunnen worden aangeschaft, vervolgde de reis.
‘Ach,’ zei de oudste zoon, ‘deze gaan weer tien jaar mee, terwijl die goedkope weer na een jaar vervangen moeten worden.’

En met deze wijze woorden werd het onderwerp afgesloten.

De reden voor het reisje was tweeërlei: ten eerste om de vertrouwde omgeving van huis en tuin te doorbreken en ten tweede, en hier spreekt de invloed van uw verslaggever uit den lande, om met journalistieke nieuwsgierig- en gedrevenheid de vele beelden van uitgestorven paden en lanen in de binnenstad van onze hoofdstad te controleren. Is er werkelijk niemand op straat? Is de stad werkelijk een uitgestorven zonovergoten paradijs, zoals de beelden suggereren? Een unieke kans om de straten, die op de Werelderfgoedlijst van Unesco staan, in hun naakte staat te aanschouwen.

Onderweg, rond Heemskerk, keerde de auto van de snelweg af, om enkele leden van het gezin de kans te bieden hun blaas te ledigen en andere leden de gelegenheid te geven om de bijzondere buitenlandse bezoekers, te herkennen aan het nummerbord op hun vrachtwagen, te noteren en te tellen. Toen alle kinderen en mevrouw en meneer weer in de rode wagen verzameld waren, versnaperingen tegen de knorrende magen waren ingeslagen en de statistieken inzake de buitenlandse vrachtwagens waren voorgelezen (4 Russen, 5 Polen, 2 Spanjaarden, 3 Litouwers, 1 Bulgaar, 1 Belg en 1 Let), vervolgde de excursie naar Halfweg, alwaar diverse

Gevel oud gebouw
Hier werden vroeger de eerste meteologische metingen in Nederland gedaan.

historische gebeurtenissen samenkomen. Allereerst reedt onze familie op een weg door Halfweg, de stede die midden tussen Amsterdam en Haarlem ligt. Aan die weg ligt rechts een gebouw, waarvan nu slechts de gevel is overgebleven, waarin vroeger de eerste meteorologische metingen zijn verricht. Een locatie die vooral meneer aanspreekt vanuit zijn fascinatie voor het weer en zijn vastlegging ervan. Een snelle kiek vanuit het autoraam werd genomen.

Spoorlijn met bovenleiding
Oudste spoorlijn van Nederland.

Enige context in de historie van onze land is hier op zijn plek en ik citeer van de internetpagina Historisch halfweg: “Halfweg werd op de kaart gezet door de aanleg van de trekvaart Amsterdam-Haarlem in 1632. Tot dan was de enige weg tussen deze steden de kronkelige Spaarndammerdijk, maar die was alleen berijdbaar in de zomer.” De trekvaart, nu een water met pleziervaart, ligt links van onze route en ernaast is de eerste spoorlijn van Amsterdam naar Haarlem gesitueerd. Deze drie zaken voeren ons naar het smalste punt van de dijk (de plek waar de gevel van het meteorologisch

instituut nu staat). In de zeventiende eeuw was de dijk de enige scheiding tussen rechts de Haarlemmermeer en links de Zuiderzee. Precies daar ontstond Halfweg. Nu is de Haarlemmermeer ingepolderd en bebouwd en bewoond, en wij moeten onze fantasie gebruiken om door alle wegwerkzaamheden, kantoren en autoverkeer ons een voorstelling te maken van de geschiedenis.

Deze route komt uit in Amsterdam-West, waar de vinex-woonwijken langzaam veranderen in statige herenhuizen en uitgestrekte parken. Een bord met lichttekst ontsiert de ingang van een park. Er staat: Blijf binnen, 1,5 meter afstand, boete € 390,-. De straten zijn zeker niet leeg: auto’s komen en gaan, fietsers steken over, voetgangers lopen verspreid op het zebrapad of op de stoep, sommigen zitten met hun kinderen in het park. Aan een boom hangen ringen, waaraan een man oefeningen doet. Tussen de groepjes mensen heerst veel ruimte. De situatie rond het Centraal Station is chaotisch te noemen vanwege de opgeworpen hindernissen die om de werkzaamheden daar zijn neergezet, maar het plein is leeg. Geen horden toeristen. Uitgestorven is het echter niet. Meneer slaat rechtsaf naar de Nieuwezijds Voorburgwal, alwaar het straatbeeld eveneens rustig is, niet uitgestorven. Aan de geparkeerde auto’s is te zien dat de stad nog bewoond is en er een onzichtbare, levendige wereld bestaat.

Bord
Lelijk bord bij ingang park
Situatie rond centraal station amsterdam
Links het Centraal Station, middenvoor St.-Nicolaaskerk.

De Dam is helaas onbereikbaar, maar zigzaggend door smalle straten, onder andere de Herengracht en de Keizersgracht gaat de tocht verder. Toen mevrouw aan de Schrijversvakschool studeerde en eens door meneer en de kinderen werd afgehaald, werd de auto welhaast overspoeld met voetgangers en fietsers, nu zien de auto-avonturiers de gehele straat zonder enige belemmering. Na enkele afslagen, bochten en hoge bruggen te hebben genomen, rijden zij langs een muzikaal gezelschapje waarbij een cameraploeg staat. De muziek klinkt Spaans, maar zij kunnen niet ontdekken voor wie de muziek is bedoeld, áls hij al voor iemand is bedoeld. De tocht wordt voortgezet naar de brug die Hogesluis heet en waarvan mevrouw denkt dat de ornamenten door Peter de Grote zijn geschonken aan Amsterdam, maar uw ondergetekende kan dit na een check op internet niet vinden, en dan doemt Carré op.

Amsterdam tijdens corona
Nieuwezijds Voorburgwal met Magna Plaza.
Herengracht tijdens corona
Herengracht met één auto...

De jongste telg klaagt over een rommelende maag en vraagt hoe lang het nog duurt voor ze thuis zijn en wat zij onder het genot van een televisieprogramma dan zullen nuttigen. Nog een uur, luidt het antwoord, want zo lang duurt een excursie naar onze hoofdstad vanaf de woonstede van onze familie, maar welk gerecht zal worden geserveerd is op dat moment nog niet bekend. Via het NEMO verlaten zij Amsterdam om op het drukste tijdstip van de dag (17.10, zoals de digitale klok op het dashboard aangeeft) de snelweg op te rijden, die op dit moment geen verkeersopstoppingen bevat, maar toch een aanzienlijke hoeveelheid rijdend blik. De aansporing ‘Blijf thuis’ boven de weg lijkt dan ook tevergeefs, daar ook uw verslaggever in den lande eveneens onderweg is, maar gezien de filevrijheid toch enige uitwerking heeft.

Thuisgekomen worden soep, het restant spaghetti en overige kliekjes snel opgewarmd en trekt uw verslaggever de conclusie dat de straten inderdaad leeg zijn, maar niet uitgestorven.

Amstel, Carré en autoframe
Carré en één voetganger...
Hogesluis amsterdam tram
Hogesluis met één tram...
IJ-tunnel
IJ-tunnel met verkeer
Tekst boven de snelweg ten tijde van corona
Bijna thuis.
Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter