Vlag halfstok

Coronadagboek - dag 50

5 Mei 2020 5 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De horeca is nog altijd dicht, de sportverenigingen en scholen gaan langzamerhand weer open. Hoe gaat het van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Maandag 4 mei 2020 - Dodenherdenking

Wat een vreemde gewaarwording: een lege Dam, gevuld met duiven en de cameraploeg die dezelfde shots neemt als altijd. Zou 75 jaar bevrijding passender kunnen worden herinnerd dan zo? Dat mensen verplicht thuis zitten en voelen hoezeer we gewend zijn aan onze vrijheid? Hoezeer onze vrijheid bevochten is en wat je daarvoor moet doen?

De dodenherdenking op de Dam op tv was zowel indrukwekkend als knullig. Alsof ze met een generale repetitie bezig waren. Droogzwemmen. Met een medewerker die met een alcoholdoekje het kathetertje afnam, maar niet de harige microfoons inspoot. Met duiven die niet weggejaagd werden. Met een toespraak van de koning die gericht was op de camera, de vijf mensen in zwart en het orkestje. Zo besef je ineens dat een massa mensen ook een energie, een sfeer met zich meebrengt. Hoe je je gesterkt kunt voelen door die vibratie. Vandaar dat je volle stadions wil bij een voetbalwedstrijd of een concert. De leegte was ook in de huiskamer te voelen, de twee minuten stilte waren echt stil, hoewel er een meeuw krijsend overvloog (lachte hij ons uit?) en het gonzen van de stad op de achtergrond ook doordrong. Alsof de Dam een oase van stilte was in een roerig leven, een anomalie.

Tv met daarop een lege dam bij dodenherdenking 2020

De toespraak van de koning deed wat verplicht aan, hij kleurde keurig binnen de lijntjes, alsof er geen eigen inbreng was. Dat is natuurlijk niet waar, hij sprak over een man die indruk op hem had gemaakt, hoe deze man zijn vertrouwen in de mens nooit was verloren en Willem eindigde met: “als hij dat [blijven vertrouwen] kan, kunnen wij dat ook.” Inderdaad.

Hier in huis was het een rustige dag met wat boodschappen doen, lezen en artikelen (her)schrijven. Carmen heeft haar puzzel afgepuzzeld, wat geen makkie was, omdat de laatste stukjes maar niet wilden passen. Uiteindelijk is het haar toch gelukt en was ze opgelucht en blij. Of ze een nieuwe puzzel ging doen wist ze nog niet, overmorgen begint de middelbare school weer. Ik heb in verband met de Dodenherdenking niet voorgelezen, dat haal ik morgen wel in. Ik heb vijf films besteld waarover ik ook nog een artikel ga schrijven, maar die al heel lang op Sanders verlanglijst staan, dus twee vliegen in één klap. Die komen donderdag binnen. Welke? De hele Terminator-serie.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter