Bloemetjes

Coronadagboek - dag 52

7 Mei 2020 5 minuten

We zitten in een ‘intelligente lockdown’ vanwege het coronavirus. De horeca is nog altijd dicht, de sportverenigingen en scholen gaan langzamerhand weer open. Hoe gaat het van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Woensdag 6 mei 2020

De vlag is weer weggeborgen, de feestelijkheden gaan over in de orde van de dag. De mannen van de glasvezelkabels zijn ook vertrokken, de rust en stilte is in de wijk weergekeerd. En de middelbare scholen zijn vandaag weer begonnen, maar nog altijd online. Ja, midden in de week is een wat rare start, maar dat zal wel met examens of zo te maken hebben. Oscar geniet nog even van zijn vakantie en zit om 8 uur al achter een schietspelletje, waar Sander en ik helemaal niet blij mee zijn, want het is een ‘first person shooter’, dus dat de speler de loop van het geweer ziet en alles neerknalt. Het is dan ook een spel voor 16+ (18+ in de VS). Niet dat dat helpt.

Carmen heeft meteen een Zoom-les Latijn en ze komt later naar beneden met de mededeling dat de les nog saaier was dan gewoon als ze in de klas zitten. En (denk hier een emoticon bij met een mensje dat een hand tegen zijn voorhoofd slaat) meneer wist niet hoe hij moest scrollen! 
‘Dat is toch die hele oude leraar?’ vraag ik.
‘Ja, hij is 82 en kwam speciaal uit zijn pensioen om ons les te geven.’
‘Dan mag je niet weten hoe je moet scrollen.’
‘Ja, nou, oké.’ Je ziet haar denken dat het toch wel het stomste is wat ze ooit heeft gehoord. Arme man.

Leuk nieuwtje: ik heb een boek gewonnen bij een loterij-achtig iets op Facebook. “Schrijven”, de pagina van Schrijven Online en Schrijven Magazine, mocht 3 exemplaren van het boek De schoonheid van weerbarstig proza van Lydia Davis weggeven. Daarvoor moesten we in de commentaren vertellen waarom we dat boek zo graag zouden willen winnen. Nou, logisch: ik klets elke maandag met mijn schrijfbesties en dat boek hoort in ons midden (maar dan iets uitgebreider beschreven). Opeens pingde een berichtje op en stond er dat ik het boek had gewonnen. Jippie! Lekker lezen in het vooruitzicht én erover praten met Odile, want

Paarsroze tulpen

die heeft het boek ook in haar kast staan en al gelezen. Kijk ik nu al naar uit.

Geluisterd naar de persconferentie met Mark Rutte. De lockdown wordt langzaam maar zeker versoepeld, vanaf 11 mei de scholen, dan ook de sporten (hopelijk kan Oscar weer naar handboogschieten, want dat mist hij), de scouting (wel buiten), de contactberoepen (de kapper!) en daarna mogen we weer met het openbaar vervoer en allemaal op 1,5 meter afstand. Per 1 juni gaan de middelbare scholen weer beginnen en gaan langzaam de vakantieparken en zo weer open. Groot nadeel: vanaf 1 juni is een mondkapje in het OV verplicht, dus ik moest even diep zuchten. Dat betekent dat ik in ieder geval voor Carmen en Tristan iets moet regelen. Naaien kan ik niet en omdat het mondkapje hét modestatement van 2020 is, heb ik besloten om er een paar te gaan haken. Dan moet ik nog wel aan de ademkant/binnenkant een stofje naaien, maar dát kan ik wel. Nu nog een stoer patroontje voor Tristan zoeken. Maar geen woord over of de grenzen open gaan. Ik denk van niet. De zomervakantie van 2020 zal een andere worden. Even overleggen wat we met onze reserveringen gaan doen.

Verder nog voorgelezen en ze vinden het ontzettend spannend. Fijn. Ik merk intussen dat ik een leesbrilletje nodig begin te hebben. Wat zijn die lettertjes klein. ’t Zal de leeftijd wel zijn, haha. Maar nog even wachten, want met de kappers gaan ook de opticiens weer open.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter