Ijsassortiment

Coronadagboek - dag 65

20 Mei 2020 5 minuten

We gaan langzaam terug naar normaal. De kappers zijn open, de scholen zijn weer begonnen, de terrassen mogen bijna open. Sportscholen blijven dicht, maar sporten mag buiten wel. Hoe gaat het ‘ont-lockdownen’ van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Dinsdag 19 mei 2020

Dropijs in de vitrine

Sorry mensen, ik heb het dropijs bij Picobello opgemaakt. Ik was net op tijd, en er was niet eens een liter meer, dus is de rest aangevuld met citroenijs. Drop en citroen is dat lekker? Ja hoor, dat kan best. Oscar wilde drop, citroen, munt en aardbei. Ook een prima combinatie. Het dropijs gaat hier zelfs sneller dan het muntijs. Bij Aldi schijnen ze ook dropijs te hebben en dat moeten we ook maar eens proeven. In ieder geval kunnen we nog een keer van het Picobello-ijs smullen.

Carmen en Oscar zijn heel fanatiek “Believer” van Imagine Dragons aan het zingen en op de piano aan het spelen. Het lijkt me nou zo leuk om daar een soort concertje van te maken: Oscar op de piano, Hedwig en Zef op gitaar en basgitaar, en mensen die kunnen zingen. Ik denk aan een vriendin van Hedwig en Zef met jazz-stem, ik denk aan het buurmeisje. En dan opnemen, editen en hop, huisconcert à la corona. Ik zie het helemaal zitten en heb het plan al aan Hedwig voorgelegd, die het wel leuk leek. Nu O&C zo ver krijgen dat ze het

buurmeisje durven vragen om te zingen.

Sander en ik hebben anderhalf uur op anderhalve meter afstand met scherm ertussen bij Univé gezeten om onze verzekeringen te checken. Tegenwoordig kun je veel meer met vinkjes uit- en aanvinken en zijn de looptijden veel korter. Gunstig. Het blijkt dat onze verzekeringen niet achterlopen of dat we onderverzekerd zijn. Dat is fijn te weten. Ook informatie ingewonnen over een rechtsbijstandverzekering, maar dat wat Univé dekt is niet wat we nodig hebben, dus geen rechtsbijstand. Uitvaart doen we ook niet, want daar kunnen we makkelijk een spaarpotje voor inrichten. Inboedel, opstal en auto krijgen allemaal het stempel ‘oké’.

Rutte meldde op de persconferentie dat per 1 juni alles nog soepeler gaat: terrassen open, dienstregeling van de treinen weer normaal, scholen weer helemaal open inclusief de middelbare en het speciaal onderwijs, mondkapjes in de trein verplicht, in de theaters, bioscopen en concertzalen mogen maximaal dertig gasten zitten, later worden dat er honderd, maar nog geen woord over de vakantieperiode. Dat wordt dus nog langer wachten op het verlossende woord, of dat nu betekent omboeken/voucher of betalen en gaan. 

Daarom maar weer wat vertaalopdrachtjes aangenomen en ik ben begonnen aan een essay voor de Joost Zwagerman Essayprijs. Eerst heb ik een inventarisatie gemaakt met waar het precies heen moet met die tekst, wat de grap is, wat de crux is, wat ik eigenlijk over wil brengen. Daarna ga ik het uitschrijven. Wat daarna volgt is een weekje laten liggen om er met frisse ogen weer naar te kunnen kijken, laten lezen door verschillende proeflezers en herschrijven.

Ijs in een bakje

Proeflezers zijn belangrijk, want dan kun je testen of dat wat je in je hoofd had en over wilde brengen ook daadwerkelijk bij de lezer aankomt. Daar krijg ik soms heel uiteenlopende antwoorden op, namelijk. Sommige feedback laat ik wat het is, andere neem ik mee. En dan insturen en nagelbijten, of beter, het hele ding vergeten. In deze opsomming vergeet ik nog de frustratie om formuleringen goed te krijgen, het gevoel het allemaal fout te doen, de valkuil van de gedachte ‘niemand zit hierop te wachten’ en het zuchten en zweten en dan toch gewoon doorgaan als er een stukje goed en sterk uitpakt. Kortom: ik stort me weer in een schrijfproces.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter