Tuesday may 26

Coronadagboek - dag 72

27 Mei 2020 5 minuten

We gaan langzaam terug naar normaal. De kappers zijn open, de scholen zijn weer begonnen, de terrassen mogen bijna open. Sportscholen blijven dicht, maar sporten mag buiten wel. Hoe gaat het ‘ont-lockdownen’ van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Dinsdag 26 mei 2020

Mijn oud-klasgenoot van de Schrijversvakschool is inmiddels genezen van corona, wat een prettige mededeling is. Tegelijkertijd was de digitale genreschrijfcommunity in rouw, want een markante schrijver en criticus is op 9 mei juist overleden aan hoogstwaarschijnlijk corona. Het leverde veel gespreksstof, in memoriams en terugblikken op. Deze schrijver schreef onder een pseudoniem en produceerde onder die naam alleen genreverhalen, waar hij goed in was. Onder zijn eigen naam (haar eigen naam) schreef hij gedichten. Een rare ontdekking na iemands dood. Hij is 49 geworden.

Het bericht hangt de hele dag boven mijn werkzaamheden en hoewel ik besef dat de dood om een hoekje staat, ben ik geschrokken, maar ook weer niet zo heel erg ontdaan, want ik kende hem/haar niet goed genoeg daarvoor. Ik werk de opdrachten af met een steeds uitvallend vertaalprogramma, weet mijn irritatie te verbergen en dan is ineens mijn vertaalagenda leeg. Mooi. Ik maak een overzicht van wat ik allemaal nog moet en wil schrijven en het is niet weinig. Daar heb ik de komende tijd voor nodig.

De post komt: de mondkapjes. Slecht geknipte lapjes die met een snel steekje aan elkaar zijn genaaid. Sjonge, dat had ik zelf ook nog wel gekund. Ze stinken naar fabriek en ik doe ze meteen in de was. Carmen ziet ze, trekt haar neus op en zegt dat ze liever de gehaakte van mij wil gebruiken. Ha! Ik ga er bijna nog een haken, maar weet me in te houden.

kalender mei 26

’s Middags met Sander even een rondje Schagen voor kaas, afspraak bij de kapper en vergeten dingetjes kopen bij AH. We komen de oude kleuterjuf van de kinderen nog tegen, die ons direct herkent natuurlijk en de groetjes. De kapper is weer ‘up and running’ en ik zag gelukkig geen zaak volgeplakt met plastic, ze zullen het wel op een andere manier regelen. Dat plastic is dan wel nodig, maar soms ook erg onuitnodigend. Volgende week gaat coupe corona aangepakt worden.

Verder heb ik nu wel een haakwerkje gevonden dat ik wil maken, natuurlijk net toen ik alle wol had opgeruimd. Het wordt een omslagdoek en daarvoor moet ik steeds een vierkant haken in een bepaald patroon en die vierkanten aan elkaar naaien uiteindelijk. Om mezelf een beetje aan het schrijven te houden haak ik één vierkant en daarna ga ik dezelfde tijd als dat ik gehaakt heb, schrijven. Zo schiet het hopelijk een keer op. Ik heb al geïnventariseerd wat ik voor een essay wil schrijven, dus daar ga ik mee beginnen. Dat moet vóór 31 juli af zijn, wil ik nog meedoen

aan de Joost Zwagerman Essaywedstrijd. We zullen zien of het voldoende tijd is. Twee maanden... ja, moet lukken.

Carmen wil heel graag naar Lost in Space kijken, een Netflix-serie. Of zeg maar Disney-serie, want het is een verhaal over een gezin dat aarde moet verlaten en onderweg naar de kolonieplaneet neerstort. Gevaren overal natuurlijk, maar het jongste kind komt ‘thuis’ met een alien-robot die hen helpt. Associaties met E.T. en alle andere avonturenverhalen waarin jongetjes van elf nét die ene lieve vijandelijke robot of ding vinden en er vriendjes mee worden. Ik vond het wat zoetsappig, maar ik begrijp wel dat Carmen het leuk vindt. Op haar leeftijd vond ik dat soort verhalen ook heerlijk. Tristan en Oscar vinden het maar zo-zo.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter