30 mei en monster

Coronadagboek - dag 76

31 Mei 2020 5 minuten

We gaan langzaam terug naar normaal. De kappers zijn open, de scholen zijn weer begonnen, de terrassen mogen bijna open. Sportscholen blijven dicht, maar sporten mag buiten wel. Hoe gaat het ‘ont-lockdownen’ van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Zaterdag 30 mei 2020

Allemaal ontwikkelingen vandaag. Carmen en Tristan gaan naar de scouting, Carmen komt met een verbrand gezicht weer thuis, omdat ze gezeild heeft met één andere persoon in de boot en dat is nogal zwaar. Ze is moe en rozig. Tristan komt thuis met een klosje touw van 80 meter, waarvan ze een fluitenkoord hebben gevlochten. Het was blijkbaar leuk, want ik heb hem nog nooit eerder zo vrolijk van de scouting thuis zien komen. Carmen duikt daarna weer achter de computer voor een online bijeenkomst van Young Seven, een club mensen van de kerk waarvan je lid kunt worden nadat je je vormsel hebt gedaan. Die bijeenkomsten zijn vooral gezellig, soms met een stichtelijk thema. Dit keer ‘Iets voor een ander doen’. Carmen maakt een mooi kaartje voor de pastoor, die ziek is. We zijn het hem gaan brengen met de fiets.

Daarvoor fietsen Sander, Oscar en ik naar het winkelcentrumpje om de langverwachte telefoon voor Oscar te kopen. Hij heeft dezelfde als zijn oudste broer, een Samsung A10. De J-versies bestaan niet meer, de A10 is nu echt een

Zaterdag 30 mei met monster

instaptelefoon. De verkoper probeerde ons nog een nieuwer model aan te praten, maar daar trapten we niet in. Hij wilde Vodafone geven, maar ik wilde Ben. Alle abonnementen hetzelfde, hè. Thuis heeft Oscar een buigbaar hoesje uitgekozen. Drie keer raden: met minions erop? Nee. Met poep-emoticons? Nee. Met smiley’s? Nee. Zal ik het maar zeggen? Met nummerborden, natuurlijk! Die komt volgende week binnen.

Broederliefde
Onscherpe Tristan legt telefoon aan onscherpe Oscar uit: broederliefde.

Nog iets leuks: ik kreeg een e-mail van de eigenaresse van Ontdek Rusland, een reisbureau dat in Enkhuizen zit. Zij had mijn commentaar op haar posts op Instagram gelezen en is toen naar mijn Insta gegaan en via die route op mijn website gekomen. Ze vond mijn blogs erg leuk en nu wil ze samen met mij artikelen of verhalen voor haar website schrijven. Mijn grijns paste bijna niet meer op mijn gezicht. Ik mail terug dat ik dat graag wil en we zien elkaar nu 9 juni om concrete afspraken te maken. Misschien meld ik dit veel te voorbarig, en wordt het niets (onmogelijk) maar dat kan me niet schelen, want ik vind dit veel te leuk. Moet je nagaan, een reisbureau (digital nomading weer dichterbij), Rusland, Enkhuizen (in de buurt) en schrijven. Wat wil ik nou nog meer?

Intussen bij Fantasize gonst er ook van alles. Op dit moment proberen we een legertje schrijvers, illustratoren en bijdragers bij elkaar te krijgen en ik probeer orde in de chaos te brengen van alle ideeën die als een fontein uit Karen spuiten, maar ik geloof dat ik dat maar moet opgeven. Schrijvers verzamelen en aansturen, dat kan ik. Artikelen schrijven en redigeren, dat kan ik ook. Karen bijhouden is onbegonnen werk. Ik ben een stoomtrein, zij de TGV. Maar ik moet er wel van grinniken: ik dacht dat ik snel dacht en handelde...

Maar serieus: schrijvers, journalisten, illustratoren, fotografen, gamebouwers, meld je! Fantasize.nl dus. Als je affiniteit hebt met de verbeeldingsliteratuur en af en toe of regelmatig je werk wil posten (uiteraard met naamsvermelding en eventueel verwijzing naar je website of eigen blog) en gelezen wil worden door een groeiende fanclub, meld je! Je kunt Fantasize op Facebook (Fantasize), Instagram (Fantasize_nl), LinkedIn (Fantasize.nl). Je krijgt dan in ieder geval met mij te maken als redacteur. Ik zie uit naar onze samenwerking. Zo, klaar met de schaamteloze reclame.

Door al deze ontwikkelingen gewoon vergeten om in de tuin in de zon te gaan zitten. Dat gaan we morgen inhalen.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter