Zonsondergang met struikensilhouet

Coronadagboek - dag 77

1 juni 20205 minuten

We gaan langzaam terug naar normaal. De kappers zijn open, de scholen zijn weer begonnen, de terrassen mogen bijna open. Sportscholen blijven dicht, maar sporten mag buiten wel. Hoe gaat het ‘ont-lockdownen’ van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij gedurende deze maanden.

Zondag 31 mei 2020 - Eerste Pinksterdag

Het begint vandaag goed met een mail van AH dat ze een storing hebben en de boodschappen niet kunnen bezorgen. Jaja, denk ik, gewoon omdat het Pinksteren is zeker. Gevolg: Sander en ik op onze vrije zondag naar AH. Het is gelukkig rustig en we komen een kleine drie kwartier later met zes boodschappentassen weer thuis. Volgende week hoef ik in ieder geval niet meer boodschappen te doen, de week wordt nog druk zat.

De rest van de dag kan ik in de tuin zitten met een boek. Het waait wel, maar in de zon is het warm. Ik lees Vaslav van Arthur Japin.

Sander kookt vandaag en we krijgen soep en gekookte aardappelen, schnitzel en een grote bak sla, waar we zelf van kunnen opscheppen. Ondertussen kijken we twee afleveringen van Lost in Space. Het is een duidelijke kinderserie, maar ik begin hem wel te waarderen en spannend te vinden. ’t Is alleen geen Star Trek natuurlijk.

Bij de koffie en thee en limonade lees ik het eerste hoofdstuk van Het listige mes, het tweede deel van de Noorderlichttrilogie voor. Het eerste hoofdstuk is lang, ik doe er een uur over, maar de kinderen vinden het meteen spannend en willen meer horen. Morgen dan maar, of overmorgen.

Midden in de nacht komt Carmen onze kamer binnen (Sander is nog beneden een computerspelletje spelen) met de mededeling dat er iets knaagt op haar kamer. Ik strompel mijn bed uit en ga met haar mee.
‘Ja,’ zegt ze, ‘net toen jij kwam, hield het op.’ Ik zit er nog geen minuut of ik hoor het gerasp aan de binnenkant van de muur. Misschien is het een muis die aan het isolatiemateriaal knaagt, maar het klinkt alsof het een wasbeer is en hij zó door het dak Carmens kamer binnen kan komen. Het is een vervelend geluid en een beetje beangstigend ook. Carmen wil liever ergens anders slapen. Dus slepen we het matras dat nog op Oscars kamer staat, naar beneden en slaapt ze verder in de woonkamer. Ik hoop niet dat er heel veel schade wordt aangericht achter het dak, maar waarschijnlijk moeten we een of andere bestrijdingstoestand gaan bellen. Even afwachten.

Overigens is dit het laatste verslag van mijn coronadagboek. Om mijzelf en jullie niet meteen in een zwart gat te laten belanden, volgen er nog een paar coronaweekbulletins. Want de Wet van Murphy gaat ook hier weer op: zodra je besluit iets te stoppen, volgt er juist een drukke week vol gebeurtenissen. Kortom, daarover lezen jullie volgende week maandag.

Zonsondergang met bomen
Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter