computer

Coronadagboek - dag 9

25 maart 2020 5 minuten

We zitten in een gedeeltelijke lockdown vanwege het coronavirus. De scholen zijn dicht, horeca is dicht en de meeste mensen werken thuis. Zo ook hier. Hoe gaat dat van dag tot dag? Ik hou een dagboek bij tijdens deze rare weken.

Dinsdag 24 maart 2020

Gisteravond zijn de strengere maatregelen ingegaan en die merk ik nu op straat. Het is leeg. Weinig auto’s, bijna geen fietsers. Een spookstad. De zon schijnt, de lentevogels laten zich horen, hoewel het vandaag opvallend stil is. Zijn de vogels ook in quarantaine?

Het is een gewone school- en werkdag hier in huize Lensink. Om 10 uur zit Oscar weer paraat achter de iPad voor instructies van de juf, Carmen en Tristan werken het huiswerk van de dag af en Sander zit met oortjes in de ene na de andere belafspraak af te handelen. Wat een kletsbaan heeft hij! ‘Snap je nu dat ik soms geen zin heb om te praten als ik thuis ben?’ Snap ik heel goed en gelukkig voor hem heeft hij geen kletsvrouw. Wat passen we toch weer goed bij elkaar. Ondertussen bespreken we hoe we de komende maanden moeten doorkomen, want het is leuk hoor, thuiswerken, maar het gaat vervelen op den duur. Wij kunnen ons terugtrekken in een kantoor of slaapkamer, privacy genoeg, maar dan nog voel je de aanwezigheid van veel mensen in huis.

Om half 11 maak ik koffie/thee/limonade en maak ik de taart af die ik gisteren heb gebakken. Een blik taartaardbeien gemengd met monchou. Het wordt een hele roze taart. Ik zet de boel zo lang maar in de koelkast, alhoewel dat de cake weer zompig maakt, maar ik weet niet hoe lang ik monchou buiten de koelkast kan bewaren. Ik geef me maar niet op voor Heel Holland Bakt...
Tegen 12 uur laat ik Carmen de lunch maken voor iedereen, ze moppert, want ze heeft nog huiswerk. Dat hebben we allemaal, morgen maakt iemand anders weer lunch. Oscar gaat daarna voetballen op het pleintje, buurjongen Youri trapt gezellig een balletje mee.

Intussen lees ik een blog op Fantasize, de website waar ik sinds kort redactielid ben en ook blogs en stukjes voor schrijf. Er ontstaat een discussie over het onderwerp op de tijdlijn van de schrijver, Johan Klein Haneveld, en ik verbaas me over de gekwetste ego’s van sommige schrijvers, alsof de wereld om hen draait. Woorden als ‘denigrerende meningen, vernederend en beledigend’ zijn niet van de lucht. Okeeeee... Ik verzucht in een comment dat het hele fantasy/SF-schrijven wel wat literairder mag en Johan zou zo’n artikel graag lezen. Ik laat me uitdagen, dus nu ben ik aan het nadenken over wat ik dan literairder wil zien. Tricky, want zo’n opmerking verzandt al snel in een definitiekwestie, dus moet ik eerst bedenken wat ik ‘literair’ vind. Dat stuk komt er wel, maar moet nog even sudderen.

Tegen theetijd, half 3, nemen we een stuk taart met thee of limonade, even pauze van de huiswerkschermen en Sander en ik gaan een rondje fietsen waar we bovenstaande discussie bespreken. Ik zeg dat er schrijvers zijn die nooit lezen omdat ze te veel bezig zijn met schrijven of omdat ze hun originaliteit niet willen beïnvloeden. ‘Wat een onzin,’ roept Sander. Hij houdt zich nooit bezig met mijn literaire uitspattingen, maar hij herkent het wel van zijn eigen werkgebied. ‘Je moet lezen en meedoen met het grote gesprek anders leer je niets van elkaar en innoveer je niet. Dat had ik ook toen ik net raadslid was, bang omdat ik dacht dat mijn

taart met aardbeien

mening zou worden beïnvloed, dat ik me zou laten ompraten ofzo.’ En? ‘Nee, ik kon mijn mening veel duidelijker onder woorden brengen, omdat ik hem kon toetsen aan andere meningen en daarvan kon leren. Het is scherpslijpen.’

Sander kookt vandaag en we kijken twee afleveringen van The Big Bang Theory, daarna speelt Oscar nieuwe stukken op de piano, zit Tristan met een klasgenoot te gamen en whatsappt Carmen met haar vriendje. Om kwart voor acht komt AH de boodschappen op de stoep zetten en is de koelkast weer gevuld. Voorlopig hoeven we geen AH meer in. Zou ik dan eindelijk zitvlees krijgen om aan mijn roman te werken?
Om half 9 moet iedereen boven zijn omdat Sander de CDA-fractie moet spreken via Teams en ik breng de kinderen naar bed. Ik ga lekker lezen in bed, De Nachtroos is minder slecht dan gedacht en best onderhoudend, vooral de stukken die zich in India afspelen. Tegen half 12 ga ik slapen, Sander komt meestal tegen 1 uur in bed, maar dat heb ik dit keer niet meegekregen.

Delen op FaceBook Delen op LinkedIn Delen op Twitter